To mój kraj.

Co jakiś czas przez media na całym świecie przetacza się dyskusja, jak bardzo jesteśmy uzależnieni od produktów gospodarki chińskiej. I to w każdej dziedzinie życia. Oczywista oczywistość.
A ja pamiętam czasy, jak bardzo marzyłam o chińskim wiecznym piórze.

W szkole średniej pisania piórem wymagała od nas polonistka. Pisałam więc. Dostępne były wówczas pióra Zenith oraz - nieco droższe - pióra chińskie. Nie pamietam, czy miały jakąś markę. W potocznym użyciu marką było "pióro chińskie". I pisało sie nim zdecydowanie lepiej niż wspomnianym Zenithem. 
Po maturze odłożyłam pióro i przerzuciłam się na długopis (tu akurat Zenithy były dobre), ale wkrótce do niego wróciłam. Do robienia notatek na studiach pióro zdecydowanie lepiej się nadawało, mniej męcząc rękę.
Problem w tym, że pióra te bardzo szybko się zużywały i co jakiś czas trzeba było kupić nowe. W latach stanu wojennego, tak jak z wszystkim, był z tym problem. Może przestaliśmy handlować z Chinami ? W każdym razie mimo poszukiwań - nie udało mi się kupić nowego.
Latem 1989 roku pojechałam "na Zachód". Konkretnie do Berlina Zachodniego - mur jeszcze stał. Oczywiście przeżyłam szok cywilizacyjny. Szczególnie w sklepach. Wpadałam w panikę na widok hostessy podchodzącej do mnie z próbką czegokolwiek. Pełne półki, a  ja przeliczając marki na złotówki - traciłam całkowicie ochotę na zakupy. Na pióro się jednak uparłam. W supermarketach było multum róznego rodzaju piór, ale chińskich nie było. Będąc nieobyta w świecie dóbr materialnych na wyciągnięcie ręki - bałam się kupować jakies inne, tym bardziej, że cena w złotówkach wypadała zawsze astronomicznie. Poddałam się po wizycie w małym sklepiku z artykułami papierniczymi. pióra wieczne stanowiły sporą część ekspozycji w gablotach. Po moim wejściu do sklepu, sprzedawca natychmiast skończył prowadzoną rozmowę telefoniczną i rzucił się, aby mnie obsłużyć. Chińskich piór nie było - moja zachcianka pewnie go zdziwiła, ale był uprzejmy. A na inne żal mi było pieniędzy ... Nie podjęłam się wytłumaczenia mu przepaści pomiędzy kapitalizmem i socjalizmem i dlaczego mam taką dziwną zachciankę, żeby kupić po prostu "zwykłe pióro chińskie".
A potem nadeszły nowe czasy. Sklepy zapełniły się towarami. Na początek kupiłam sobie najtańszego Parkera. Teraz mam juz nieco lepsze pióro (też Parker). I do tego atrament niebiesko-czarny. Trudno go dostać (tylko w dobrych sklepach papierniczych), ale kolor ciekawy i nietypowy. I aż mi żal, że większość tego co piszę - to już nie kartka papieru, tylko ekran monitora .....