To mój kraj.

Tytułowe pytanie tej notki jest błędne, choć są tacy, którzy tak właśnie widzą problem. To nie jest alternatywa wykluczająca. Nie każdy sprzeciwiający się postanowieniom zawartym w tej umowie popiera piractwo w internecie i sprzeciwia się ochronie własności wynikającej z praw autorskich. Tak samo jak nie każdy zwolennik tej ustawy jest gotów poświęcić wolność, aby dostać swoje pieniądze. Czy naprawdę nie ma możliwości pogodzenia tych dwu spraw?
Można sprzeciwiać się kradzieży i podróbkom, a jednocześnie cenić wolność. W naszym, pamiętającym jeszcze czasy minione społeczeństwie, problem jej ograniczania przywołuje wspomnienia i automatycznie wyzwala bunt.

Ustawa ACTA nie jest najlepszym przykładem rozwiązania tego problemu. Przede wszystkim jej zapisy są bardzo nieprecyzjne. Pozwalają na tak szeroką interpretację, że przy złej woli łatwo można ją wykorzystać do ograniczania wolności w wielu różnych aspektach.
Wszystko co chcecie wiedzieć o ACTA
Moim zdaniem nawet wyjaśnienia zamieszczone na stronie Platformy Obywatelskiej wcale nie rozwiewają tych wątpliwości:
10 mitów o ACTA
Tu akurat jest zbyt dużo ogólników, mało odnoszących się do konkretnych obaw związanych z wolnością w internecie.

Jakiś czas temu przez nasz polski internet przetoczyła się już szeroka debata na temat cenzury w internecie.
Państwo wie lepiej?
Teraz ponownie mamy do czynienia z wielkim, spontanicznym protestem. Tym bardziej, że znowu zabrakło debaty i szerokich konsultacji. Platforma jakoś coraz mniej staje się obywatelska, niestety. Wprawdzie w najbliższym horyzoncie czasowym nie ma wyborów, ale one wcześniej czy później jednak nadejdą. I wówczas może się okazać, że PO będzie mieć trudności ze zmobilizowaniem nawet swojego żelaznego elektoratu. Za 3 lata te liczne partyjki-klony, które zostaną po PiSie na pewno nie będą już zagrożeniem. I kto wie, kto wówczas przejmie władzę i w jaki sposób będzie interpretować to, co rząd PO podpisał w Tokio? 

Niestety, po raz kolejny rząd znowu strzela sobie po stopach. Polityki informacyjnej nie prowadzi wcale, a to co jest jest w tak fatalnym stylu, że budzi i śmieszność i pożałowanie.